ΕΝΔΟΥΑΛΟΕΙΔΙΚΗ ΕΓΧΥΣΗ ΝΑΤΡΙΟΥΧΟΥ ΦΩΣΦΟΡΙΚΗΣ ΔΕΞΑΜΕΘΑΖΟΝΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΕΝΔΟΥΑΛΟΕΙΔΙΚΗΣ ΕΓΧΥΣΗΣ ΜΠΕΒΑΣΙΖΟΥΜΑΜΠΗΣ ( AVASTIN)  ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΟΙΔΗΜΑΤΟΣ  ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ


ΝΑΥΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ: ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΠΕΡΒΕΝΑ ΑΡΙΣΤΕΑ, ΕΧΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ


ΚΥΡΙΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ: ΒΑΚΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ


ΣΚΟΠΟΣ

Είναι γνωστό ότι ο  VEGF ( αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας ) είναι ένας πολύ ισχυρός επαγωγός της αγγειακής διαπερατότητας  και μπορεί να ασκήσει επίδραση στην διαπερατότητα των αγγείων του αμφιβληστροειδούς επηρεάζοντας τις στερεές συνδέσεις των πρωτεϊνών. Άρα , ο  VEGF  αποτελεί στόχο των   ΑΝΤΙ-VEGF  θεραπειών σε παθήσεις   όπου υπάρχει παθολογικά αυξημένη αγγειακή διαπερατότητα,  όπως στο διαβητικό οίδημα της ωχράς. Από την άλλη πλευρά ,πρόσφατες μελέτες αναδεικνύουν ότι η ενδουαλοειδική  χορήγηση κορτικοστεροειδών αποδείχθηκε αποτελεσματική  όχι μόνο στην μείωση του πάχους της κεντρικής περιοχής  της ωχράς αλλά και στην βελτίωση της οπτικής οξύτητας σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα της ωχράς .

 

Με αυτή τη λογική, θα διεξάγουμε μία τυχαιοποιημένη ,προοπτική μελέτη που αποβλέπει στη σύγκριση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της ενδουαλοειδικής  χορήγησης των δύο υπό δοκιμή φαρμάκων –της δεξαμεθαζόνης και της μπεβασιζουμάμπης.


 ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Αυτή η μελέτη έχει ως στόχο να αξιολογήσει ποια από τις ακόλουθες θεραπείες είναι η πιο αποτελεσματική για το διαβητικό οίδημα της ωχράς: 1)έγχυση στεροειδούς ή 2)έγχυση αντιαγγειογενετικού παράγοντα . Θα συγκρίνει επίσης τα οφέλη και τις παρενέργειες των δύο φαρμάκων .Το οίδημα της ωχράς κηλίδας ορίζεται ως η παθολογική συλλογή εξωκυττάριου υγρού στις στοιβάδες της κεντρικής περιοχής του αμφιβληστροειδούς  , περιοχή που είναι υπεύθυνη για την ευκρινή κεντρική όραση. Η δεξαμεθαζόνη είναι ένα κορτικοστεροειδές που μειώνει την φλεγμονή και την δημιουργία ουλών στις στοιβάδες του αμφιβληστροειδούς. Από την άλλη πλευρά η χρήση αντιαγγειογενετικού παράγοντα έχει αποδειχθεί ευεργετική για την μείωση του οιδήματος στην περιοχή της ωχράς. Η χορήγηση  των δύο αυτών φαρμάκων μειώνει το οίδημα και ταυτόχρονα βελτιώνει την όραση σε έναν μεγάλο αριθμό ασθενών  . Το οίδημα όμως μπορεί να υποτροπιάσει, μια κατάσταση που  απαιτεί επαναλαμβανόμενες εγχύσεις και δεν είναι γνωστό αν η βελτίωση της όρασης  είναι μόνιμη.

Ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω ,με διαβητικό οίδημα της ωχράς (ΔΟΩ)  μπορούν να ενταχθούν στην μελέτη. Οι συμμετέχοντες στην μελέτη θα υποβάλλονται στις ακόλουθες εξετάσεις και διαδικασίες:

Κατά την έναρξη της μελέτης:

·         Μέτρηση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης(HbA1C)

·         Μέτρηση αρτηριακής πίεσης

·         Μέτρηση αιμοσφαιρίνης(>10 g/l)

·         Νεφρική λειτουργία (RGRFMDRD> 60ml/min/1.73m2)

·         Οπτική οξύτητα (snellenchart), οφθαλμοκινητικότητα , κορικά αντανακλαστικά, ενδοφθάλμια πίεση.

·         Αξιολόγηση κρυσταλλοειδούς φακού και βυθοσκόπηση.

·         Οπτική τομογραφία συνοχής ( OCT ) για την μέτρηση του πάχους του αμφιβληστροειδούς. Η εξέταση αυτή είναι μια νέα, μη επεμβατική μέθοδος τομογραφικής απεικόνισης .

 Αυτές οι μετρήσεις επαναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια της μελέτης για να εκτιμηθεί η ανταπόκριση στην θεραπεία και η εξέλιξη της νόσου.

 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

 

Ο σακχαρώδης διαβήτης  είναι η πιο συχνή μεταβολική νόσος στις ανεπτυγμένες χώρες .Ο επιπολασμός στο γενικό πληθυσμό ποικίλει από 2-5%. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και η διαβητική ωχροπάθεια είναι συνήθεις  μικροαγγειακές επιπλοκές σε διαβητικούς ασθενείς, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε μειωμένη οπτική οξύτητα και ενδεχόμενη  απώλεια όρασης. Σύμφωνα με την επιδημιολογική μελέτη του Wisconsin,η  συχνότητα εμφάνισης  οιδήματος στην ωχρά  κυμαίνεται στο 20.1 % στο νεανικό ΣΔ (τύπου 1 )και στο 14-25% στο ΣΔ τύπου 2, μετά από μία περίοδο 10 ετών.

Το διαβητικό οίδημα της ωχράς χαρακτηρίζεται από την συσσώρευση εξωκυττάριου υγρού στην έξω δικτυωτή στοιβάδα (HENLESLAYER) και στην έσω πυρηνική στοιβάδα του αμφιβληστροειδούς. Ο παθογενετικός  μηχανισμός περιλαμβάνει την αλληλεπίδραση πολλών ρεολογικών και τοιχωματικών παραγόντων όπως  τη διάσπαση του αιματο-αμφιβληστροειδικού φραγμού, την παραγωγή βιοχημικών παραγόντων και άλλων καταστάσεων  που οδηγούν σε  ιστική  υποξία .

Η θεραπεία με laser φωτοπηξία είναι η  συνήθης επιλογή για το διαβητικό οίδημα της ωχράς. Ωστόσο, η εν είδει δικτύου( grid) και η εστιακή (focal)  φωτοπηξία  περιωχρικά αποδείχθηκε αποτελεσματική σε μόνο  50% των ασθενών  που υποβλήθηκαν σε θεραπεία και μόλις  το 3-14% των ασθενών αυτών ,  είχαν βελτιωμένη οπτική οξύτητα μετεγχειρητικά. Τα αποτελέσματα της θεραπείας με laser συνδέονται συχνά με πιθανές παρενέργειες όπως παρακεντρικά σκοτώματα , μεταβολές στην αντίληψη χρωμάτων, ανάπτυξη επιαμφιβληστροειδικής  μεμβράνης , υποαμφιβληστροειδικής ίνωσης και επέκταση του μεγέθους των ουλών από τη θεραπεία με laser.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών αρκετές μελέτες που διερευνούν την επίδραση της ενδουαλοειδικής έγχυσης στεροειδών σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα της ωχράς ,έδειξαν ότι υπάρχει μία σημαντική μείωση στο πάχος της ωχράς κηλίδας . Ως εκ τούτου ,η ενδουαλοειδική έγχυση στεροειδών αποτελεί  θεραπεία επιλογής για την αντιμετώπιση του διαβητικού οιδήματος της ωχράς.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι ο VEGF αποτελεί  το κύριο ερέθισμα για την αύξηση της αγγειοδιαπερατότητας , τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων,  την έναρξη της διεργασίας της αγγειογένεσης  και την παραγωγή παθολογικών νεοαγγείων. Η αξιολόγηση των επιπέδων VEGF στο υαλώδες  έδειξαν ότι κατέχουν έναν σημαντικό ρόλο: δείγματα υαλώδους από ασθενείς με διαβητικό οίδημα παρουσίαζαν υψηλή περιεκτικότητα  VEGF. Επιπλέον ,η έγχυση VEGF σε πειραματικές μελέτες οδήγησε στη διάσπαση του  αιματο- αμφιβληστροειδικού φραγμού.

Έτσι ,οι ενδουαλοειδικές ενέσεις  έγιναν η πρώτη επιλογή θεραπείας σε παθήσεις όπου η χορήγηση των αντιαγγειογενετικών παραγόντων έχει αποδειχθεί να είναι αποτελεσματική: στην ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (υγρού τύπου) και στο διαβητικό οίδημα της ωχράς.

 Ο αντιαγγειογενετικός παράγοντας μπεβασιζουμάμπη (AVASTIN) πήρε έγκριση για

ενδοφλέβια χορήγηση στη θεραπεία για το μεταστατικό καρκίνο του παχέος εντέρου .  Η μπεβασιζουμάμπη (AVASTIN ) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα το οποίο έχει σχεδιαστεί για να προσκολλάται στον αυξητικό παράγοντα του αγγειακού ενδοθηλίου (VEGF) και να παρεμποδίζει την δράση του.

Μελέτες έδειξαν ότι  η off-label χρήση και η συστηματική χορήγηση μπεβασιζουμάμπης (Avastin ®) μπορεί   να προσφέρει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα σε ασθενείς με χοριο αμφιβληστροειδική  νεοαγγείωση (CNV), όπως επίσης έχει  παρατηρηθεί στην ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (υγρού τύπου) , αλλά και στο οίδημα της ωχράς κηλίδας που προκαλείται από απόφραξη κεντρικής φλέβας αμφιβληστροειδούς. Επιπλέον, αυτές μελέτες έδειξαν ότι η δράση της ενδοϋαλοειδικής  έγχυσης μπεβασιζουμάμπης (Avastin ®) σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα της ωχράς  έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του πάχους της ωχράς κηλίδας.

 Η ενδοϋαλοειδική  χορήγηση  τριαμσινολόνης (ΤΑ), ένα μη  υδατοδιαλυτό  στεροειδές, έχει δείξει ότι ασκεί  σημαντική επίδραση όχι μόνο στη μείωση πάχους της ωχράς αλλά και στη βελτίωση της οπτικής οξύτητας των ασθενών. Ωστόσο αποτελεί σοβαρό πρόβλημα οι επιπλοκές που δημιουργούνται από την χορήγηση της τριαμσινολόνης όπως η δημιουργία καταρράκτη και η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.  Ένα πιο ισχυρό στεροειδές, η δεξαμεθαζόνη έχει επίσης αποτελέσει αντικείμενο έρευνας ως εναλλακτική λύση για το οίδημα της ωχράς κηλίδας. Έτσι δημιουργήθηκε το ozurdex(εμφύτευμα βραδείας αποδέσμευσης δεξαμεθαζόνης)  όπου επέφερε πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στη βελτίωση της οπτικής οξύτητας  ασθενών που εμφανίζουν απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδούς, ραγοειδίτιδα και διαβητικό οίδημα της ωχράς.

.Η παρούσα μελέτη εισάγει ένα νέο τρόπο χορήγησης της δαξαμεθαζόνης: όχι υπό την μορφή εμφυτεύματος αλλά με την μορφή διαλύματος (0.4mg /0.1ml) .  Ο χρόνος ημισειας- ζωής στο πλάσμα είναι 3,5-4,5 ώρες, και  ο  βιολογικός χρόνος ημίσειας ζωής της δεξαμεθαζόνης είναι 36-54 ώρες  ως εκ τούτου, η δεξαμεθαζόνη είναι ιδιαίτερα κατάλληλη σε παθήσεις  όπου απαιτείται η συνεχής  δράση των γλυκοκορτικοειδών .

Με βάση αυτά τα δεδομένα,  και το σημαντικό ρόλο του VEGF και των κορτικοστεροειδών στη θεραπεία του διαβητικού οιδήματος της ωχράς  και της παραγωγική διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, προτείνουμε μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη  μελέτη για τη θεραπεία του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας με ενδουαλοειδική χορήγηση δεξαμεθαζόνης έναντι  ενδουαλοειδικής  χορήγησης  αντι-αγγειογενετικού παράγοντα (Avastin ®).

 

ΠΑΘΗΣΗ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΦΑΣΗ

Διαβητικό οίδημα της  ωχράς

·         ενδουαλοειδική έγχυση 1.25mg μπεβασιζουμάμπης

·         ενδουαλοειδική έγχυση 0.4mg δεδεξαμεθαζόνης

Φάση 1,2

 

 

 

 


 

 

 

 

 

ΤΥΠΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ:             Επεμβατική                                                    ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ:   Κατανομή: τυχαιοποιημένη
ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ:       Ασφάλεια /  αποτελεσματικότητα


                                     ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ: Θεραπεία

                                                            

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

Ενδουαλοειδική έγχυση φωσφορικής δαξαμεθαζόνης έναντι ενδουαλοειδικής       έγχυσης  μπεβασιζουμάμπης για τη θεραπεία του διαβητικού οιδήματος της ωχράς.



Λεπτομέρειες Μελέτης


Πρωτεύουσες μετρήσεις αποτελέσματος

·         κεντρικό πάχος ωχράς κηλίδας (χρονικό πλαίσιο :έξι μήνες)

Δευτερεύουσες μετρήσεις αποτελέσματος

·         καλύτερα διορθωμένη οπτική οξύτητα, ενδοφθάλμια πίεση,κατάσταση κρυσταλλοειδούς φακού (χρονικό πλαίσιο : έξι μήνες)

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΚΛΕΞΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Άνδρες και γυναίκες 18 ετών και άνω με διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας

 


ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ:

• Η καλύτερη διορθωμένη οπτική οξύτητα, χρησιμοποιώντας ETDRS διαγράμματα,  να είναι από 20/25 έως 20/400 (Snellen ισοδύναμο)
 και  κεντρικό πάχος της ωχράς κηλίδας (CMT) μεγαλύτερο  από 250 μm σύμφωνα με την οπτική τομογραφία συνοχής (OCT).
• Υπογεγραμμένο έντυπο συναίνεσης ασθενούς
• Ασθενείς με ΣΔ τύπου 1 ή ΣΔ τύπου 2
• Οι ασθενείς με διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας
• Ασθενείς με μειωμένη οπτική οξύτητα στον υπό μελέτη οφθαλμό λόγω διαβητικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας και όχι οφειλόμενο σε  άλλες αιτίες.
• Ασθενείς που δεν απαιτούν παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία με laser για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την ένταξη στην  μελέτη.
• Αν και οι δύο οφθαλμοί του ασθενούς είναι κατάλληλοι για τη μελέτη, αυτό με τη χειρότερη οπτική οξύτητα θα επιλεγεί για τη θεραπεία της μελέτης, εκτός εάν, με βάση κάποιο ιατρικό λόγο, ο ερευνητής θεωρεί ότι ο άλλος οφθαλμός έχει μεγαλύτερο όφελος από τη θεραπεία της μελέτης.

 

 

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

   Γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (Hb A1C), μεγαλύτερη από7%
• Απώλεια όρασης, ως αποτέλεσμα άλλων αιτιών.
• Συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή.
• Ιστορικό  θρομβοεμβολικών επεισοδίων (αντι-φωσφολιπιδικό σύνδρομο,ομοκυστιναιμία)
• σοβαρή χειρουργική επέμβαση εντός των προηγούμενων 6 μηνών ή προγραμματισμένη  μέσα στις επόμενες 28 ημέρες.
• μη ελεγχόμενη συστηματική υπέρταση
• Γνωστό ιστορικό διαταραχής της πήξης του αίματος ή  τρέχουσα χρήση  αντι-πηκτικών φάρμακων ,εκτός από ασπιρίνη
• σοβαρή συστηματική νόσος
• Κάθε κατάσταση που επηρεάζει την παρακολούθηση ή την τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων
• οίδημα της ωχράς κηλίδας που θεωρείται ότι οφείλεται σε άλλη αιτία εκτός από τον σακχαρώδη διαβήτη
- Ένας ασθενής δεν θα μπορεί να ενταχθεί στη μελέτη: (1) εάν το οίδημα της ωχράς κηλίδας θεωρείται ότι σχετίζεται με κάποια  ενδοφθάλμια χειρουργική επέμβαση όπως εγχείρηση καταρράκτη ή (2) η  κλινική εξέταση και / ή η οπτική τομογραφία συνοχής  υποδηλώνει ότι η παρουσία  υαλοειδοαμφιβληστροειδικής  ανωμαλίας (π.χ., η ύπαρξη επιαμφιβληστροειδικής  μεμβράνης) είναι η αιτία του οιδήματος της ωχράς κηλίδας.
•η κατάσταση του υποψήφιου για τη μελέτη οφθαλμού είναι τέτοια ώστε, κατά τη γνώμη του ερευνητή, η οπτική οξύτητα δεν θα βελτιωθεί από τη μείωση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας (π.χ., ωχρική ατροφία του αμφιβληστροειδούς αλλαγές στη χρωστική του επιθηλίου, παρουσία πολλών σκληρών εξιδρώματων)
• συνύπαρξη άλλης πάθησης (εκτός από τον σακχαρώδη διαβήτη), η οποία, κατά τη γνώμη του ερευνητή, θα μπορούσε να επηρεάσει την εξέλιξη του οιδήματος της ωχράς  ή να αλλάξει την οπτική οξύτητα κατά τη διάρκεια της μελέτης (π.χ. απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδούς, ραγοειδίτιδα ή άλλες  φλεγμονώδεις  παθήσεις των οφθαλμών νεοαγγειακό γλαύκωμα,
Irvinne-Gasssy.κ.α.)
• Ιστορικό  προηγούμενης θεραπείας με ενδουαλοειδική, περιβολβική ή οπισθοβολβική χρήση κορτικοστεροειδών  για ΔΟΩ.
• Ιστορικό εστιακής /
grid φωτοπηξίας στην περιοχή  της ωχράς κηλίδας εντός 15 εβδομάδων (3,5 μηνών) πριν από την τυχαιοποίηση
- Σημείωση: Οι ασθενείς δεν είναι απαραίτητο να έχουν υποβληθεί εκ των προτέρων σε φωτοπηξία της ωχράς κηλίδας .
• ιστορικό παλαιάς υαλοειδεκτομήςκαι
Ιστορικό  σοβαρών οφθαλμολογικών χειρουργικών επεμβάσεων κατά την διάρκεια  των προηγούμενων 6 μηνών  ή προγραμματισμένο  μέσα στους επόμενους 6 μήνες μετά την τυχαιοποίηση στη μελέτη
• Ενδοφθάλμια πίεση μεγαλύτερη  ή ίση με 25 mmHg
• Ιστορικό  γλαυκώματος ανοικτής γωνίας (  Είτε πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας ή άλλη αιτία γλαυκώματος ανοικτής γωνίας Σημείωση : το γλαύκωμα κλειστής γωνίας δεν αποτελεί κριτήριο αποκλεισμού. ) 

   Ένα ιστορικό  οφθαλμικής υπερτονίας δεν αποτελεί εξαίρεση όσο ( 1 ) η ενδοφθάλμια πίεση είναι μικρότερη από 25 mm Hg ( 2 ) ο ασθενής χρησιμοποιεί όχι περισσότερο  από μία τοπική αντί- γλαυκωματική φαρμακευτική αγωγή ( 3 ) το πιο πρόσφατο οπτικό πεδίο ,να έχει πραγματοποιηθεί εντός των τελευταίων 12 μηνών , και να είναι φυσιολογικό (αν υπάρχουν ανωμαλίες, αυτές πρέπει να οφείλονται στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια του ασθενούς) και (4 ) το οπτικό νεύρο  δεν φαίνεται γλαυκωματικό  κατά την βυθοσκόπηση.
o Σημείωση: εάν η ενδοφθάλμια πίεση είναι 22 έως λιγότερο από 25 mm Hg , στη συνέχεια, τα ανωτέρω κριτήρια ένταξης οφθαλμική υπέρταση πρέπει να πληρούνται
• Ιστορικό παλαιάς  ερπητικής λοίμωξης του οφθαλμού
• υποψία  οφθαλμική τοξοπλάσμωσης
• υποψία ψευδοαποφολίδωσης.
• φωτοπηξία με laser της ωχράς κηλίδας
• Προηγούμενη συμμετοχή σε κλινική δοκιμή που περιλαμβάνει αντί-αγγειογενετικά φάρμακα ( pegaptanib sodium , ranibizumab , Anecortave acetate , αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης C κλπ. )
• Ιστορικό χειρουργικής επέμβασης στην ωχρά ή άλλη χειρουργική επέμβαση για διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας του υπό μελέτη οφθαλμού με βάση τα κριτήρια της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
• παρουσία προχωρημένης παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας στον οφθαλμό που μελετάται χωρίς πλήρη παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία με λέιζερ και να παρουσιάζει  κίνδυνο για  ενδοϋαλοειδική αιμορραγία και άλλες ταυτόχρονα οφθαλμικές παθήσεις
• Ενεργός ενδοφθάλμια φλεγμονή ( ίχνος ή παραπάνω) και στους δύο οφθαλμούς
• παρουσία υαλοωχρικής έλξης στον οφθαλμό τεκμηριωμένη με OCT
• οφθαλμικές διαταραχές στον υπό δοκιμή οφθαλμό συμπεριλαμβανομένων της απόφραξης αγγείων του αμφιβληστροειδούς , αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς , οπή της ωχράς και χοριοειδικής νεοαγγείωσης.
ενδοφθάλμια χειρουργική επέμβαση (συμπεριλαμβανομένων χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη , YAG laser capsulotomy ) στον υπό μελέτη οφθαλμό εντός 3 μηνών πριν από την ημέρα έναρξης.

·         Ιστορικό χειρουργικής επέμβασης γλαυκώματος , μεταμόσχευση κερατοειδούς στον υπό μελέτη οφθαλμό και συνακόλουθες συστηματικές παθήσεις.
• Ιστορικό  εμφράγματος του μυοκαρδίου ( με βάση το ιατρικό ιστορικό ή  τις τρέχουσες ενδείξεις από το ΗΚΓ )
• Ιστορικό συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας
• Ιστορικό με εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
• σημαντικές ανωμαλίες από τις αιματολογικές εξετάσεις ( νεφρική ανεπάρκεια , ηπατική νόσος )
• προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που δεν χρησιμοποιούν επαρκή μέτρα αντισύλληψης , έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες.
• Ιστορικό άλλων ασθενειών , μεταβολικής  δυσλειτουργίας ,  φυσική εξέταση  ή κλινικό εργαστηριακό εύρημα που να δίνει την εύλογη υποψία μιας ασθένειας ή πάθησης  για την οποία αντενδείκνυται η χρήση ενός από τα δοκιμαζόμενα φάρμακα ή που ενδέχεται να επηρεάσει την ερμηνεία των αποτελεσμάτων της μελέτης ή να καταστήσει δύσκολη την θεραπεία πιθανών επιπλοκών.
•  τρέχουσα θεραπεία για ενεργή συστηματική λοίμωξη.
• Ιστορικό  αλλεργίας στην  φλουορεσκεϊνη ,που δεν επιδέχεται θεραπεία.
• Αδυναμία λήψης φωτογραφιών  βυθού.
• Αδυναμία του ασθενούς να συμμορφωθεί στα κριτήρια της μελέτης
• Ιστορικό  χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας που απαιτεί αιμοκάθαρση ή μεταμόσχευση νεφρού.


 

 

 

 

 

 ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Η ενδοϋαλοειδική  ένεση γίνεται στο χειρουργείο κάτω από στείρες συνθήκες. Ο ασθενής λαμβάνει μια αρχική σταγόνα  λιδοκαΐνης 4%  στον υπό  μελέτη οφθαλμό  που ακολουθείται από 5% διάλυμα ποβιδόνης-ιώδιου. Τα βλέφαρα και το  περικογχικό  δέρμα  καθαρίζονται κατόπιν  προσεκτικά με  διάλυμα ποβιδόνης-ιώδιο. Το μάτι  καλύπτεται υπό στείρες συνθήκες. Ο χειρουργός τοποθετεί έναν αποστειρωμένο βλεφαροδιαστολέα στον οφθαλμό του ασθενούς. Ακόμα μία  σταγόνα 5% ποβιδόνης-ιωδίου ενσταλάζεται   στο οφθαλμό. Ένας διαβήτης  χρησιμοποιείται για να σηματοδοτήσει το σημείο της ένεσης, 3.5 mm από στο κάτω κροταφικό τεταρτημόριο. Η ένεση  χορηγείται βραδέως στο σημείο αυτό, σε μια γωνία 90 μοιρών. Μετά την έγχυση του συνολικού όγκου 0,1 ml η βελόνα αποσύρεται βραδέως. Γίνεται ενστάλαξη  ακόμα μίας σταγόνας  5% ποβιδόνης-ιωδίου . Κατόπιν χορηγείται αντιβιοτικό κολλύριο (τέσσερις φορές ημερησίως για 4 ημέρες).

 

Σκέλος της μελέτης

• δραστικό φάρμακο σύγκρισης: Avastin

 Ασθενείς με κλινικά σημαντικό οίδημα της ωχράς κηλίδας λαμβάνουν μία ενδοφθάλμια  ένεση 1,25 mg Avastin κάθε μήνα για τρεις συνεχόμενους μήνες. Η έγχυση avastin επαναλαμβάνεται αν το κεντρικό  πάχος  της ωχράς ,μετρημένο  με οπτική τομογραφία συνοχής (Stratus OCT, Zeiss) είναι πάνω από 300 microns.

 

• δραστικό φάρμακο σύγκρισης: δεξαμεθαζόνη

Ασθενείς με κλινικά σημαντικό οιδήμα της ωχράς κηλίδας λαμβάνουν μία ενδοφθάλμια ένεση 0,4 mg δεξαμεθαζόνης  κάτω από στείρες συνθήκες.0,4  mgδεξαμεθαζόνης χορηγείται  εκ νέου, εάν το κεντρικό πάχος αμφιβληστροειδούς το οποίο μετρήθηκε με οπτική τομογραφία συνοχής (Stratus OCT, Zeiss) είναι μεγαλύτερο από 300 μικρά.

 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ

Οι ασθενείς επιστρέφουν στην κλινική για παρακολούθηση  σε 1 ημέρα, 8 ημέρες, 1, 2, 4, 6, μήνες, ή πιο συχνά εάν είναι απαραίτητο, μετά την αρχική θεραπεία. Κατά τη διάρκεια κάθε επίσκεψης  μετράται η οπτική οξύτητα, η ενδοφθάλμια πίεση, εξετάζεται ο κρυσταλλοειδής φακός  και  γίνεται OCT

Μοιράσου το στα κοινωνικά δίκτυα

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?