Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς καλείται ο διαχωρισμός του ιδίως αμφιβληστροειδούς από το μελάγχρουν επιθήλιο. Σε περιπτώσεις οπίσθιας αποκόλλησης του υαλοειδούς, λόγω έλξης του αμφιβληστροειδούς στις περιοχές όπου η πρόσφυσή του με το υαλοειδές είναι στερρεή και ο αμφιβληστροειδής πιο λεπτός, είναι δυνατό να δημιουργηθεί ρωγμή του αμφιβληστροειδούς. Αν η ρωγμή αφεθεί χωρίς θεραπεία, περνά υγρό από την κοιλότητα του υαλοειδούς μέσα από τη ρωγμή και αποκολλά τον ιδίως αμφιβληστροειδή από το μελάγχρουν επιθήλιο, με το οποίο υπάρχει χαλαρή σύνδεση και έτσι δημιουργείται η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Στην κλινική εκτίμηση της αποκόλλησης είναι απαραίτητα: το λεπτομερές ιστορικό, η εξονυχιστική εξέταση του βυθού, η εξέταση της λειτουργικότητας του οφθαλμού αλλά και η υπερηχογραφία για την απεικόνιση και μελέτη του υαλοειδούς.

 

Ρηγματογενής αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
Η ιδιοπαθής ή ρηγματογενής αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς συγχέεται με άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως τη ρετινόσχιση, τη δευτεροπαθή εξιδρωματική αποκόλληση, τους όγκους του αμφιβληστροειδούς και του χοριοειδούς με δευτερογενή αποκόλληση. Είναι χρήσιμο εκτός από την οφθαλμοσκόπηση να γίνει μια υπερηχογραφία και μια φλουροαγγειογραφία.

Η ρηγματογενής αποκόλληση οφείλεται συχνά σε ρωγμές που δημιουργούνται κατά την οξεία αποκόλληση του υαλοειδούς, ενώ οι ασθενείς το αντιλαμβάνονται ως έντονες φωτοψίες, μυοψίες αλλά και ως «μαύρη κουρτίνα». Οι παράγοντες οι οποίοι προκαλούν και διατηρούν μια ρηγματογενή αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι τα αμφιβληστροειδικά ρήγματα, οι υαλοειδοαμφιβληστροειδικές έλξεις καθώς και η συνεχής ροή υδαρούς υαλοειδούς διαμέσου ενός αμφιβληστροειδικού ρήγματος.

Με τον όρο αμφιβληστροειδικό ρήγμα αναφερόμαστε σε ολικού πάχους άνοιγμα του αμφιβληστροειδούς. Τα αμφιβληστροειδικά ρήγματα είναι οι πιο σημαντικές πρόδρομες βλάβες της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς καθώς είναι απαραίτητα για τη δίοδο του ρευστοποιημένου υαλοειδούς στο υποαμφιβληστροειδικό διάστημα. Διακρίνονται σε τρία είδη: ρωγμές, οπές και διαλύσεις.

Οι αμφιβληστροειδικές ρωγμές προκαλούνται από εντοπισμένη υαλοειδική έλξη που προκαλεί ρήξη του αμφιβληστροειδούς και ανυψώνει το ρηγμένο τμήμα του, γνωστό ως αμφιβληστροειδικό πτερύγιο (πεταλοειδής ρωγμή). Όταν η υαλοειδική έλξη είναι ισχυρή μπορεί να αποσπάσει το πτερύγιο και να προκαλέσει ρωγμή με επικάλυψη (operculated tear) όπου σταματά πλέον να υπάρχει έλξη στα χείλη της ρωγμής. Όλα τα αμφιβληστροειδικά ρήγματα δεν οδηγούν σε αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Κατά την οπίσθια αποκόλληση του φλοιώδους υαλοειδούς, το υαλοειδές παραμένει προσκολλημένο στον αμφιβληστροειδή στη βάση του υαλοειδούς, μια περιοχή πλάτους 2mm πίσω από την ora serata που επεκτείνεται προς τα εμπρός στο επιθήλιο της pars plana. Συνήθως οι αμφιβληστροειδικές ρωγμές είναι αποτέλεσμα έλξεων στο οπίσθιο χείλος της βάσης του υαλοειδούς, ενώ σε άλλες περιπτώσεις οφείλονται σε περιοχές δικτυωτής εκφύλισης του αμφιβληστροειδούς ή κυστικών αμφιβληστροειδικών θυσάνων, κατά μήκος των αγγείων, ή σε δακτυλοειδείς οπίσθιες επεκτάσεις της βάσης του υαλοειδούς.


Ιδιαίτερη κατηγορία των ρωγμών αποτελούν οι γιγαντιαίες ρωγμές με έκταση πάνω από ένα τεταρτημόριο του αμφιβληστροειδούς με υαλοειδοαμφιβληστροειδική προσκόλληση σε όλη την έκταση του προσθίου χείλους της ρωγμής . Το οπίσθιο χείλος της γιγαντιαίας ρωγμής, στο οποίο το υαλοειδές δεν είναι προσκολλημένο, μπορεί να κινείται ελεύθερα και μπορεί να αναδιπλωθεί προς τα πίσω. Οι αμφιβληστροειδικές οπές είναι στρογγυλά ελλειψοειδή ρήγματα που προκαλούνται από ατροφικές αλλοιώσεις χωρίς τη συνύπαρξη υαλοειδικής έλξης. Εντοπίζονται πιο συχνά σε περιοχές του αμφιβληστροειδούς που παρουσιάζουν δικτυωτή εκφύλιση.

 

Η διάλυση του αμφιβληστροειδούς είναι ολικού πάχους απόσπαση του αμφιβληστροειδούς από την ora serata, συνήθως μετατραυματική, σπάνια ιδιοπαθής ή κληρονομική. Οι διαλύσεις διαφέρουν από τις γιγαντιαίες ρωγμές γιατί στο οπίσθιο χείλος τους παραμένει προσκολλημένη η βάση του υαλοειδούς, η οποία λειτουργεί ως νάρθηκας αποτρέποντας έτσι την οπίσθια αναδίπλωση και το σχηματισμό βοστρύχων. Εκτός από τις δυνάμεις βαρύτητας και αδράνειας που προκαλούν σημαντική συνιστώσα δύναμη κάθετη στο βολβό, η οποία τείνει να αποσπάσει τον αμφιβληστροειδή από το μελάγχρουν επιθήλιο, υπάρχουν και άλλες ελκτικές δυνάμεις που οφείλονται σε συρρίκνωση ινώδη ιστού. Ακόμα και οι ινώδεις παραγωγές που βρίσκονται στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς, λόγω του κυρτού σχήματος του βολβού, ασκούν μια συνιστώσα δύναμη έλξης κάθετη στον αμφιβληστροειδή. Οι έλξεις πάνω στον αμφιβληστροειδή που προκαλούνται από συρρίκνωση ενδοφθάλμιου ινώδη ιστού, μπορούν να προκαλέσουν ελκτικές αποκολλήσεις ή να δημιουργήσουν ρωγμές.

 

Στη ρηγματογενή αποκόλληση, το υγρό που βρίσκεται στον υποαμφιβληστροειδικό χώρο απομακρύνεται συνεχώς προς τον χοριοειδή μέσω ενεργούς μεταφοράς από κύτταρα του μελάγχρου επιθηλίου ή μέσω του κολλοειδοωσμωτικού πρανούς. Επομένως, για τη διατήρηση της αποκόλλησης είναι αναγκαία μια συνεχής ροή υγρού από τον υαλοειδικό χώρο, διαμέσου του ρήγματος. Σε πρόσφατη ρηγματογενή αποκόλληση διακρίνουμε λευκωπό, κυματίζοντα αμφιβληστροειδή με πτυχές και πιθανώς υπολείμματα αιμορραγίας.

 

 Σε όψιμες καταστάσεις ο αποκολλημένος αμφιβληστροειδής γίνεται πιο ακίνητος και μπορεί να εμφανίζει επί και υποαμφιβληστροειδικές μεμβράνες. Το υαλοειδές μπορεί να γίνει θολερό, να εμφανίζει σημεία φλεγμονής και κοκκία μελαγχρωστικής. Στη χρόνια διαδράμουσα αποκόλληση διακρίνονται και γραμμές αφορισμού αποκολλημένης περιοχής του αμφιβληστροειδούς.



Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς αντιμετωπίζεται χειρουργικά με τη μέθοδο της βιτρεκτομής. Είναι σημαντική η έγκαιρη διάγνωση της αποκόλλησης, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που δεν έχει αποκολληθεί και η περιοχή της ωχράς κηλίδας. Με το χειρουργείο της βιτρεκτομής επιτυγχάνεται ανατομική αποκατάσταση της περιοχής, ενώ η λειτουργική αποκατάσταση εξαρτάται από το μέγεθος της αποκόλλησης, το χρόνο που παραμένει αποκολλημένος ο αμφιβληστροειδής και πόσο σύντομα ο οφθαλμός θα ανταποκριθεί.

Σε περιπτώσεις ρωγμών του αμφιβληστροειδούς χωρίς αποκόλληση, εφαρμόζεται ακτινοβολία Laser στα όρια της ρωγμής. Δημιουργείται μια άσηπτη φλεγμονή που καταλήγει σε ουλή και έτσι απομονώνεται από τον υπόλοιπο αμφιβληστροειδή και αποφεύγεται η αποκόλληση. Αν η ρωγμή είναι περιφερική ή συνοδεύεται από αιμορραγία του υαλοειδούς, εφαρμόζεται αντί για Laser η μέθοδος της κρυοπηξίας. Μικρές ρωγμές αντιμετωπίζονται χειρουργικά με τη μέθοδο της pneumatic retinopexy.

Μοιράσου το στα κοινωνικά δίκτυα

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?