Επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη καλείται η κυτταρική παραγωγή μεμβρανώδους ίνωσης κατά μήκος της έσω αφοριστικής μεμβράνης του αμφιβληστροειδούς. Σύσπαση της μεμβράνης που παράγεται προκαλεί πτύχωση της επιφάνειας του αμφιβληστροειδή. Κύριες αιτίες σχηματισμού της μεμβράνης είναι η εγχείρηση αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς, φλεγμονώδεις παθήσεις του βυθού, παραγωγικές αγγειακές παθήσεις, αιμορραγίες, τραύματα.

Σύμφωνα με ιστοπαθολογικές μελέτες, οι κύριοι πληθυσμοί των κυττάρων στις επιωχρικές μεμβράνες είναι τα κύτταρα του μελάγχρου επιθηλίου και τα γλοιακά κύτταρα. Σε περιπτώσεις με αμφιβληστροειδικές ρωγμές ή με χειρουργηθείσα αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, οι επιωχρικές μεμβράνες αποτελούνται από κύτταρα του μελάγχρου επιθηλίου που διαχέονται στην αμφιβληστροειδική κοιλότητα και καθιζάνουν στην ωχρά. Τα κύτταρα του μελάγχρου επιθηλίου έχουν μεταπλαστικές ιδιότητες και μεταπλάσσονται σε ινοβλάστες που δημιουργούν επιωχρική ίνωση. Στην ιδιοπαθή επιωχρική ίνωση αστρογλοιακά κύτταρα, κύτταρα Muller κυριαρχούν στα ιστολογικά παρασκευάσματα των μεμβρανών. Τα γλοιακά κύτταρα μεταναστεύουν μέσω ανοιγμάτων της έσω αφοριστικής μεμβράνης στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδή, την οποία πολλαπλασιάζονται και δημιουργούν την κυτταρική μεμβράνη.

Η μορφολογική εικόνα των επιωχρικών μεμβρανών ποικίλλει. Οι πολύ λεπτές και διαφανείς μεμβράνες προκαλούν ελαφρά αλλαγή της αντανάκλασης του φωτός, χωρίς να έχει συμπτώματα ο ασθενής. Σε πιο προχωρημένες καταστάσεις, η επιωχρική ίνωση προκαλεί πτώση της όρασης, μεταμορφοψίες(αντιληπτές από τον ασθενή στον πίνακα Amsler) και μονόφθαλμη διπλωπία. Η εξέταση του βυθού δείχνει την ύπαρξη ίνωσης με τη συνυπάρχουσα πτύχωση του αμφιβληστροειδούς.

 

Επίσης, μπορεί οι επιωχρικές μεμβράνες να είναι σημαντικού πάχους και να έχουν έντονα λευκωπή χροιά, λόγω σημαντικής ίνωσης, η οποία σκεπάζει τα υποκείμενα αγγεία. Ο υποκείμενος αμφιβληστροειδής μπορεί να πτυχωθεί και να αποκολληθεί λόγω έλξης, ενώ η ρίκνωση της μεμβράνης μπορεί να προκαλέσει μικροαγγειοπάθεια στα τριχοειδή του αμφιβληστροειδούς και βλάβη του ενδοθηλιακού φραγμού των τριχοειδών που εκδηλώνεται κλινικά ως οίδημα της ωχράς(διάχυτο ή κυστικό). Ο αμφιβληστροειδής μπορεί να έχει λευκωπή χροιά στην περιοχή της ίνωσης πιθανώς λόγω διακοπής της αξοπλασμικής ροής στη στιβάδα των νευρικών ινών. Οι επιωχρικές μεμβράνες μπορούν να έχουν ένα ή περισσότερα ανοίγματα δίνοντας την εντύπωση οπής της ωχράς και τα ανοίγματα αυτά αποκαλούνται ωχρικές ψευδοπές οι οποίες δεν παρουσιάζουν υπερφθορισμό στη φλουροαγγειογραφία, το σημείο Watzke-Allen είναι αρνητικό και η οπτική οξύτητα καλύτερη σε σχέση με τις περιπτώσεις αληθινών οπών ωχράς. Πολύ σπάνια η επιωχρική μεμβράνη, μπορεί αυτόματα να αποκολληθεί από τον αμφιβληστροειδή και να συντελέσει αυτή η αποκόλληση στη βελτίωση της όρασης.


Η θεραπεία των επιωχρικών μεμβρανών γίνεται με χειρουργική αφαίρεση της μεμβράνης με υαλοειδεκτομή, όπου μετεγχειρητικά στο 75-90% των ασθενών για ιδιοπαθή επιωχρική ίνωση παρατηρείται βελτίωση της όρασης. Τα λειτουργικά αποτελέσματα είναι καλύτερα στις ιδιοπαθείς επιωχρικές μεμβράνες από ότι στις δευτεροπαθείς. Οι προεγχειρητικοί παράγοντες που καθορίζουν το μετεγχειρητικό λειτουργικό αποτέλεσμα είναι η χρονιότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων, η προεγχειρητική οπτική οξύτητα, η παρουσία κυστικού οιδήματος ωχράς καθώς και πιθανές συνυπάρχουσες παθήσεις του οφθαλμού. Κυριότερος παράγοντας που καθορίζει τη μετεγχειρητική οπτική οξύτητα, είναι η προεγχειρητική οπτική οξύτητα. Είναι προτιμότερο να αφαιρείται η επιωχρική μεμβράνη όταν υπάρχει μέτρια απώλεια της όρασης, διότι στα περιστατικά αυτά η προσδοκώμενη μετεγχειρητική οπτική οξύτητα είναι υψηλή. Η παρουσία κυστικού οιδήματος ωχράς είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας, αν και συχνά το οίδημα ελαττώνεται ή εξαφανίζεται μετεγχειρητικά.

images

Μοιράσου το στα κοινωνικά δίκτυα

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?