ΕΝΔΟΫΑΛΟΕΙΔΙΚΗ  ΕΓΧΥΣΗ ΔΕΞΑΜΕΘΑΖΟΝΗΣ  ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΟΙΔΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΘΡΟΜΒΩΣΗ ΦΛΕΒΑΣ ΤΟΥ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

 

Βακάλης Νικόλαος

Ναυτικό Νοσοκομείο  Αθηνών

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός  είναι  η μελέτη της αποτελεσματικότητας ενδοϋαλοειδικής  έγχυσης δεξαμεθαζόνης  τόσο σε επίπεδο οπτικής οξύτητας, όσο και στο πάχος  της ωχράς μετρούμενο  με OCT, σε ασθενείς με οίδημα της ωχράς κηλίδας ως επακόλουθο  θρόμβωσης κεντρικής (μη ισχαιμικού τ ύπου) ή κλαδικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς.

 

ΥΛΙΚΟ & ΜΕΘΟΔΟΣ: 12  ασθενείς (7 άνδρες  και  5 γυναίκες),  με μέσο όρο  ηλικίας τα 65 έτη οι οποίοι υπέστησαν θρόμβωση της κεντρικής ( μη ισχαιμικού τύπου) ή  κλαδικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς υπεβλήθησαν σε ενδοϋαλοειδική  έγχυσης δεξαμεθαζόνης  στους   0 μήνες, ακολουθούμενες από επιπλέον εγχύσεις για υποτροπιάζον οίδημα.

Ο  μέσος αριθμός των εγχύσεων ήταν 1.6 και η παρακολούθησης διήρκησε 9 μήνες.

Η έγχυση περιελάμβανε δεξαμεθαζόνη 0,4 mg ( 10 μονάδες ινσουλίνης).

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Την πρώτη εβομάδα παρακολούθησης σε 5  ασθενείς  η οπτική  οξύτητα βελτιώθηκε ≥ 15 γράμματα ETDRS, σε 9 ασθενείς  βελτιώθηκε  5-15 γράμματα ETDRS ενώ  σε 2 ασθενείς  δεν  υπήρχε βελτίωση.

Το  κεντρικό πάχος του  αμφιβληστροειδή κυμάνθηκε  σε όλους μεταξύ 190 και 240 μm.

Σε κανένα ασθενή  δεν παρατηρήθηκε αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης (ΕΟΠ) η οποία ήταν κατά μέσο όρο 18 mmHg. 

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η βελτίωση τόσο στην οπτική οξύτητα,  όσο στο πάχος της  ωχράς έπειτα από  τις ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις δεξαμεθαζόνης  καθιστά το φάρμακο  ασφαλές και αποτελεσματικό  για την αντιμετώπιση οιδήματος της ωχράς κηλίδας ως επακόλουθο  θρόμβωσης  φλέβας του αμφιβληστροειδούς.

 

Μοιράσου το στα κοινωνικά δίκτυα

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?